مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ » « 61 » و مفاد ظاهر لفظش آن است كه يادآور آن وقتى را كه گرفت خدا عهد و پيمان از پيغمبرانش كه هرگاه به شما بدهم از كتاب و حكمت ، پس بيايد به سوى شما پيغمبرى كه تصديق نمايد آنچه را با شما است از دين و كتاب ، هر آينه همه ايمان آوريد به او ، و هر آينه البته او را يارى كنيد . حضرت فرمود كه يعنى ايمان به محمّد - صلى الله عليه و آله - بياوريد و وصى او را يارى كنيد ، و زود باشد كه همگى وصى پيغمبر را يارى نمايند ، و بدرستى كه خدا پيمان مرا با پيمان پيغمبر گرفت كه يكديگر را يارى كنيم ، و به تحقيق كه من يارى آن حضرت كردم و در برابرش جهاد كردم و دشمنانش را كشتم و وفا كردم به عهدى كه خدا از من گرفته بود به يارى پيغمبرش ، و احدى از پيغمبران و رسولان خدا هنوز مرا يارى نكرده‌اند ، زيرا كه پيش از امامت من از دنيا رفته بودند و بعد از اين مرا يارى و نصرت خواهند داد ، و در آن وقت ما بين مشرق تا مغرب عالم همه از من خواهد بود ، و خدا همهء پيغمبران را از آدم تا محمّد - صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين - زنده خواهد كرد ، و در پيش روى من جهاد خواهند كرد ، و شمشير بر سر كافران زنده و كافران مرده كه خدا ايشان را زنده گردانيده خواهند زد در برابر من . زهى عجب و چگونه تعجب نكنم از مرده هايى كه خدا ايشان را زنده و همه صدا به تلبيه بلند كرده باشند ، و فوج فوج آيند و گويند : لبّيك لبّيك يا داعى اللّه . يعنى اجابت كرديم و به خدمت تو ايستاده‌ايم اى خوانندهء مردم از جانب خدا ، و در ميان كوچه‌ها و بازارهاى كوفه در آيند و شمشيرها بر دوش گذارند و بزنند بر سر كافران و ظالمان اوّلين و آخرين تا خدا به عمل آورد آن وعده‌اى را كه به اهل بيت رسالت داده در اين آيهء كريمه كه « وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً » « 62 » يعنى : وعده داده است

--> ( 61 ) . سورهء آل عمران : 81 . ( 62 ) . سورهء نور : 55 .